KARDEŞ KAVGALARI

Pek çok aile şöyle bir düşünceye sahiptir: “Her ne pahasına olursa olsun kardeşler arasındaki  kavgalar önlenmeli ve her zaman uyum içinde yaşanmalıdır.” Oysa kavga etmek de çocukların sosyal gelişimi için önemlidir ve günlük hayatta üstesinden gelinmesi gereken önemli bir deneyimdir. Çünkü çocuklar bir taraftan kendilerini ortaya koymak ve hayatla başa çıkmak zorundadırlar. Diğer taraftan da geri çekilmeyi ve kaybetmeyi öğrenmelidirler. Çocuklar arasındaki kavgalar genellikle onların neleri yapmaya hakları olup olmadığını tam olarak bilmemelerinden kaynaklanır. Çocuklar kendi doğrularının ısrarlı birer savunucusudurlar. Kendilerine haksızlık gibi görünen her türlü duruma karşı duygusal olarak şiddetle tepki verirler. Bu yüzden çocuklar arasında çabuk kavga çıkar, ki bu normaldir, ancak dikkat edilmesi gereken nokta kavga sınırlarının birbirine fiziksel ve duygusal zarar verecek düzeye gelmemesidir.

Yaşları ne kadar yakın olursa kardeş kavgalarının olasılığı da bir o kadar büyüktür. Benzer yaşlarda olan çocuklar birbirleri ile daha fazla beraberdirler, daha fazla yarışırlar ve sonuçta birbirleri ile daha fazla kavga etme eğilimindedirler. Anne babanın fiziki cezaya sıklıkla başvurdukları ailelerde kardeşlerin birbirlerine şiddet uygulamaları kaçınılmazdır. Aile geçimsizliği olan, stresli aile grubuna giren ve çocuklara baskı uygulanan ailelerde kardeş kavgalarına daha sık rastlamaktadır.

Sorun çoğunlukla çocuklardan değil, onlara nasıl davranmasını bilemeyen anne-baba tutumlarından kaynaklanabilir. Özellikle kavga edilmemesi için, kardeşlerin kullandıkları eşya, oyuncak, oda gibi ayrımın yapılması, paylaşım noktalarını azalttığından rekabet duygusunu körükler.

Bunun yerine birlikteliği ve paylaşımı destekleyen tutum ve davranış, kısa dönemde olmasa bile, orta

ve uzun dönemde kardeşler arasındaki ilişkileri pozitif etkileyecektir.   Anne babanın önem vermesi gereken diğer hususlar ise şöyledir;

* HAKEM OLMAYIN : Kavgayı kimin başlattığıyla ilgilenmeyin. Bunu öğrenmeye çalışmak çocukların birbirlerini suçlamasına yol açar, dolayısıyla mümkün olduğunca az karışın. Çocuklar meseleleri kendi aralarında halletmenin yollarını keşfetmelidirler. Sadece yaralanma tehlikesi varsa müdahale edin.

* KISKANÇLIĞA YOL AÇMAKTAN KAÇININ : Birine diğerinden fazla ayrıcalık tanımayın, istikrarlı olun ve sınır koyun.

* ÇOCUKLARA EŞİT DAVRANMAYIN, ADİL DAVRANIN: Çocuklarınıza ihtiyaçlarını gözetmeksizin tüm olanakları eşit miktarda sağlamaya çalışıyorsanız bilin ki yanlış yoldasınız tüm iyi niyetlerinize karşılık. Eğer çocuklarınız kendilerine verilen kek dilimlerinin büyüklüklerinden, dondurma miktarına kadar sürekli kıyaslama yapıyorlarsa ve sizin tepkileriniz de eşitliği sağlamaya yönelik ise bilmeyerek çocuklarınızın rekabetini daha da arttırıyorsunuz. Unutmayın ki çocukların eşit davranılmaya ihtiyaçları yoktur, kişiliklerine özel davranılmaya ihtiyaçları vardır. Dolayısıyla; çocuğunuza eşit miktarlar vereceğinize bireysel ihtiyacına göre verin, eşit sevgi göstereceğinize ona özel olduğu için sevildiğini gösterin, çocuğunuza eşit zaman ayıracağınıza ihtiyaca göre zaman ayırın.

* KIYASLAMA YAPMAYIN :  Kardeşleri birbirlerine karşı asla kışkırtmayın. "Kardeşin senden çok daha uslu" dediğiniz anda hem dik başlılığı hem de rekabeti tetiklemiş olursunuz. Çocuklarınızın doğru şekilde davranmalarını sağlamak amacıyla "Kardeşin ne kadar uslu, sen neden öyle değilsin?" demek, “En iyi olmakta en iyi olamıyorsam, en kötü olurum.” gibi düşünmesine ve kardeşlerin aralarında bir ayrışmaya, rekabete ve belki de düşmanlığa bile yol açabilmektedir.

            Kavganın yerine koyabilecekleri seçenekleri oyunlarla çocuklara gösterebilmek mümkündür. Sayfamız kısıtlı olduğundan bu oyunlarla ilgili bilgi almak isteyenlerin birimimize başvurmalarını bekliyoruz.

 REHBERLİK VE PSİKOLOJİK DANIŞMANLIK BÜRO AMİRLİĞİ